zatruć


zatruć
Zatruta strzała zob. strzała 4.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zatruć — dk Xa, zatrućtruję, zatrućtrujesz, zatrućtruj, zatrućtruł, zatrućtruty zatruwać ndk I, zatrućam, zatrućasz, zatrućają, zatrućaj, zatrućał, zatrućany «zaprawić coś trucizną, uczynić trującym» Zatruć wodę chemikaliami. Powietrze zatrute spalinami.… …   Słownik języka polskiego

  • zatruć (się) — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}zatruwać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zakłócać – zakłócić [odbierać – odebrać, zatruwać – zatruć, mącić – zamącić, zmącić] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}spokój {{/stl 13}}{{stl 7}} wyprowadzać kogoś z równowagi, denerwować, niepokoić kogoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ostatnie wypadki zakłóciły spokój obywateli. Ilekroć się pojawia, mąci jej spokój. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zatruwać się – zatruć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} pochłaniać (zwykle nieświadomie) truciznę, spożywać coś trującego, szkodliwego dla zdrowia; doznawać zatrucia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dziesiątki osób co roku zatruwa się grzybami. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zatruwać — → zatruć …   Słownik języka polskiego

  • zatruwać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zatruwaćam, zatruwaća, zatruwaćają, zatruwaćany {{/stl 8}}– zatruć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIc, zatruwaćtruję, zatruwaćtruje, zatruwaćtruty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pozatruwać — dk I, pozatruwaćam, pozatruwaćasz, pozatruwaćają, pozatruwaćaj, pozatruwaćał, pozatruwaćany «zatruć wiele rzeczy uczynić je trującymi; o wielu rzeczach: zatruć coś» Pozatruwać rzeki ściekami. pozatruwać się «o wielu osobach: ulec zatruciu,… …   Słownik języka polskiego

  • zaczadzić — dk VIa, zaczadzićdzę, zaczadzićdzisz, zaczadzićczadź, zaczadzićdził, zaczadzićdzony «zatruć, odurzyć kogoś czadem (rzadziej innymi szkodliwymi dla organizmu wyziewami); zanieczyścić czadem, gazem» Chodził jak zaczadzony. przen. «oszołomić, upoić; …   Słownik języka polskiego

  • zatrucie — n I 1. rzecz. od zatruć. 2. lm D. zatrucieuć med. «ostre lub przewlekłe zaburzenie czynności narządów i tkanek lub ich uszkodzenie wskutek działania trucizny lub trujących substancji» Ostre, przewlekłe zatrucie. Zatrucie bakteryjne. ∆ Zatrucie… …   Słownik języka polskiego

  • zatrucie — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, blm, {{/stl 8}}{{stl 7}}od cz. zatruć. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}zatrucie II {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, lm D. zatrucieuć {{/stl 8}}{{stl 7}} stan chorobowy, polegający na… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień